Sabahları pek düşünmezdim aşkı..Genelde fiziki duygularla uyanırdım
   
Aşk bazen geceleri vururdu kıyılarıma kısık seslerle söylerdim içimden şarkılarımı..Dokunmazdın böyle hiç gelmezdin aklıma.. Takılıp kalmazdım.Küçük sıcak bir bakışın geçerdi sonrada uykuma dalardım.
   
Nedense daha önceleri girmedin rüyalarıma hiç üzmedin beni! hep bekledin bir kenarda beklediğini bildiğim içindi bu rahatım gözlerimi kapattığımda huzurluydum.

Bu aralar biraz sancılıyım Aslında baya bir sancım var da
Alışkınlığıda var yorgunluğunun
ondan biraz diyorum..
    Ben sensizliğe alışmıştım tamam.. Seni görmeden yaşamaya ama, sadece sensizliğe alışmıştım...
         Sadece düşünmüyordum seni mesai saatleri..Bazen resimlerine bakarak gülümsüyor ve küçük öpücükler konduruyordum birde önemli günler oluyordu. sensizlik daha bir koyuyordu ama hiç ağlamıyordum...

Sensizliğe alışayım derken ne yangınlar ne savaşlar atlattım kendimle..O çılgınımsı tavırlarımı bilirsin. Serseri yürüyüşlerimle vurdumduymaz tavırlarıma tavır koydum.Ben seni gerçekten unutsaydım böyle mutlu olmazdım.

Yine son zamanlar hep eller cepte başım önde yürüyorum..Gözlerimin altı genelde şiş ve üzgünüm.Şimdi üzgün olmam seni üzmez ne kötü ..Sensizliğe alışmak böyleydi.. şimdide başkalarının olmana nasıl alışacağım bakalım..

Neyse dikkat et kendine sana hiç kızmadım haklıydın.Zaten mutlu olasın diye vazgeçmedimmi senden..Sen benim son gençliğimdin bundan sonrası yaşlanma vaktim..

(Eski yazılarımdan tarih:15.05.2006 )